Kennis · Camera's
Hoe een line scan camera beeld opbouwt lijn voor lijn van doorlopende banen, banden en snelle conveyors in Computer Vision.
Technische referentie over sensorgeometrie, lijnsnelheid en bewegingssync voor engineers en integrators.
U begrijpt hoe een line scan sensor beeld opbouwt. Bepaal of line scan past bij uw bewegingsgeometrie, en ga daarna verder met volledige cameraselectie.
Een line scan camera is een industriële camera waarvan de sensor in wezen uit één rij pixels bestaat, soms enkele rijen bij multi-line of TDI-ontwerpen, in plaats van een volledig rechthoekig matrix. In plaats van één complete 2D-opname per belichting legt hij telkens een dunne lijn van de scène vast. Terwijl het product onder (of langs) de camera beweegt, worden opeenvolgende lijnen in software of hardware gestapeld tot een doorlopend tweedimensionaal beeld.
Die architectuur verklaart waarom line scan domineert bij inspectie van doorlopend materiaal. Folie, metaalstrip, papier, textiel, bedrukte banen en snelle transportbanden stoppen zelden voor een foto. Een area scan camera zou vervagen, stukken missen, of een onpraktisch breed gezichtsveld nodig hebben bij microscopische resolutie. Een line scan camera volgt de beweging: het materiaal levert de tweede beeldafmeting.
In catalogi ziet u ook lijncamera, linescan, webinspectiecamera of lineaire sensorcamera. In de taxonomie van Sedeco vallen ze onder Camera’s, naast area scan, smart en 3D. De koopbeslissing gaat minder over merk en meer over de vraag of uw proces doorlopend is en gesynchroniseerd moet worden met beweging.
In één zin
Een line scan camera bouwt een hoge-resolutie 2D-beeld door opeenvolgende lijnen vast te leggen terwijl materiaal beweegt, gesynchroniseerd op snelheid zodat defecten langs een baan of transportband geometrisch kloppen.
Denk aan vier gekoppelde beslissingen: beweging → lijnbelichting → optiek & licht → interface & reconstructie.
Het product beweegt langs een vaste camera (of een camera scant over een stilstaand object, minder gebruikelijk op weblines). Elke lijn komt overeen met een dunne dwarsdoorsnede van het materiaal. Worden lijnen met de verkeerde snelheid ten opzichte van de baansnelheid genomen, dan rekt of comprimeert het gereconstrueerde beeld in de looprichting. Daarom is bewegingssynchronisatie, typisch een encoder op een rol of transport, centraal bij line scan, geen optionele extra.
Lijnsnelheid (line rate) is hoeveel lijnen per seconde de camera kan vastleggen (bijvoorbeeld tienduizenden lijnen/s op moderne sensoren). De belichtingstijd per lijn is kort. Heldere, uniforme belichting over de scanlijn is daarom cruciaal, vaak een krachtige lijnlamp of strobe-geschikte bar die past bij het optische pad. Zonder genoeg licht verhoogt u gain en krijgt u ruis, of verlaagt u de lijnsnelheid en verliest u ruimtelijke bemonstering bij snelheid.
Resolutie dwars op de baan komt uit hoeveel pixels de materiaaldikte overspannen. Een 4k-, 8k- of 16k-lijnsensor is gangbare taal voor “hoeveel monsters over de breedte.” Objectiefkeuze, werkafstand en vergroting bepalen micrometers per pixel. Camerakeuze zonder optiek is incompleet, zie onze lenzen-pagina wanneer u het gezichtsveld over een strip dimensionneert.
Line scan vraagt vaak hoge, aanhoudende bandbreedte. Camera Link, CoaXPress en performante GigE- / 10GigE-varianten komen frequent voor. Software of een framegrabber bouwt lijnen tot beelden (of verwerkt ze als continue stream). GenICam-achtige besturing geldt op veel moderne line scan camera’s voor belichting, encodermodi en ROI langs de lijn.
| Fase | Wat gebeurt er | Wat dit betekent |
|---|---|---|
| Encoder / sync | Snelheidssignaal stuurt lijnopname | Correcte aspectverhouding in looprichting |
| Lijnbelichting | Eén rij integreert licht | Lichtbudget vs lijnsnelheid |
| Uitlezing | Lijn wordt digitaal | Max. lijnsnelheid & bitdiepte |
| Transfer & opbouw | Lijnen vormen 2D-beeld of stream | Bandbreedte, grabber, PC-belasting |
projectteams vragen vaak om “een industriële camera” terwijl ze eerst een familiebeslissing nodig hebben. Gebruik deze vergelijking vóór u een datasheet opent.
| Familie | Legt vast | Het best wanneer | Let op |
|---|---|---|---|
| Line scan | Eén lijn tegelijk, opgebouwd tot 2D-beeld | Doorlopende banen, snelle strip, breed FOV bij fijne resolutie | Vraagt precieze bewegingssync & sterke lijnbelichting |
| Area scan | Volledig 2D-frame per trigger | Discrete delen in een FOV; meeste QC-stations | Snelle doorlopende banen kunnen vervagen of dekking missen |
| Smart camera | Beeld + verwerking aan boord | Standaard ID, OCR, aanwezigheid op discrete delen | Zelden eerste keuze voor snelle webinspectie |
| 3D-camera | Vorm, hoogte, volume, pose | Hoogtedefecten, volume, bin picking | Ander probleem dan oppervlakteprint op een vlakke baan |
Line scan vs area scan: is het product een discrete object dat stilstaat of langzaam beweegt in een venster, begin dan met onze area scan-gids. Stroomt materiaal doorlopend en hebt u fijne defecten nodig langs meters product, of duizenden pixels over een brede baan, dan is line scan meestal het gereedschap. Veel fabrieken gebruiken beide: area scan op assemblagestations, line scan op banen.
Line scan vs smart camera: webinspectie is typisch PC- of visioncontroller-gebaseerd vanwege bandbreedte, encoderlogica en continue algoritmen. Architectuur blijft belangrijk, zie smart camera vs PC-based vision, maar voor klassieke line-scanbanen verwacht u een PC- of dedicated vision-PC-pad.
Line scan vs 3D: line scan beantwoordt “hoe ziet het oppervlak eruit langs de looprichting?” 3D beantwoordt “wat is de hoogte of vorm?” Sommige lijnen combineren 2D line scan voor print/coating met een aparte 3D-profiler voor dikte of kromming.
Koopt u Computer Vision voor doorlopend product, dan dekken deze patronen de meeste geslaagde line-scanprojecten:
De rode draad is doorlopende beweging plus de behoefte aan resolutie over de breedte die een area scan camera zou dwingen tot enorme megapixel aantallen, meerdere camera’s, of onaanvaardbare blur.
Datasheets voor line scan zijn dicht. projectteams prioriteren best onderstaande lijst. Alleen “8k” beslist zelden over succes.
Resolutie betekent hier monsters over de baanbreedte (2k, 4k, 8k, 16k en vergelijkbaar). Vuistregel: plan meerdere pixels over het kleinste kritische defect zodat detectie stabiel blijft bij wisselend contrast. Combineer pixel aantal met optische vergroting voor µm/pixel over het materiaal. Hogere pixel aantallen verhogen optiekkosten, lichtvraag en bandbreedte.
De lijnsnelheid moet de materiaalsnelheid bijhouden bij de ruimtelijke bemonstering die u langs de looprichting nodig hebt. Beweegt de baan sneller dan uw lijnen kunnen bemonsteren, dan onderbemonstert u defecten in machinerichting. Marketing “max. line rate” staat vaak bij gereduceerde bitdiepte of ROI, verifieer voor uw pixelformaat en interface.
Bevestig dat camera (of grabber) de encoderinterface en frequentie ondersteunt die u nodig hebt. Free-run line scan zonder encoder werkt alleen bij perfect constante snelheid, zeldzaam op echte lijnen. Quadrature-encoders, overbrengingen en elektronische gearing horen bij het ontwerp, niet bij de nazorg.
Mono line scan is de werkpaardkeuze voor oppervlaktedefecten en geometrie. Kleur line scan telt wanneer printdruk of materiaalkleur het defect definieert. Sommige toepassingen gebruiken dual-line of multi-spectrum; behandel die als application engineering, niet als catalogussurfen.
Aanhoudende lijnstreams vragen een duidelijk pad naar PC of visioncontroller. Camera Link en CoaXPress blijven gangbaar bij hoge lijnsnelheid; GigE / 10GigE dienen veel mid-range banen. Kabelplant, framegrabber en NIC-tuning wegen even zwaar als de camerabehuizing.
Line scan faalt stil bij slecht licht: ongelijke intensiteit over de baan, spiegelende hotspots, of te weinig fotonen per lijn. Plan tijd voor lijnlicht-geometrieproeven, start vanaf onze belichtingspagina bij het ontwerp van het station.
Een betrouwbaar station is een systeem, geen SKU:
Op Sedeco-productpagina’s voor line scan-families ziet u typisch signalen zoals sensorresolutie (pixels over de lijn), max. lijnsnelheid, mono/kleur en interface. Lees ze als antwoorden op de acht vragen hierboven:
Wanneer een productbeschrijving “line scan camera” zegt, kan die zin hierheen linken zodat u de categorie begrijpt vóór u modellen vergelijkt in de cameracatalogus. Behandel catalogusnummers niet als vervanging voor een snelheids- en resolutieberekening op uw baan.
Stel: u inspecteert plasticfolie van 1 200 mm breed. Het kritische defect is een gat van 0,5 mm. U wilt minstens 5 pixels over dat gat dwars op de baan.
Vereiste ruimtelijke bemonstering over de breedte: 0,5 mm / 5 = 0,1 mm per pixel. Over 1 200 mm hebt u 1 200 / 0,1 = 12 000 pixels nodig, dus een 8k-sensor alleen is niet genoeg tenzij u het FOV verkleint, meerdere camera’s gebruikt, of minder pixels op het defect accepteert. Daarom sturen breedte en defectgrootte het pixel aantal vóór merkvoorkeur.
Nu snelheid: de baan loopt 300 m/min = 5 m/s. Wilt u ook 0,1 mm bemonstering in de looprichting, dan hebt u een lijn elke 0,1 mm nodig → 5 / 0,0001 = 50 000 lijnen per seconde. Die lijnsnelheid moet beschikbaar zijn bij uw bitdiepte en interface, en belichting moet genoeg fotonen leveren in elke korte belichting.
Deze vuistberekeningen verklaren waarom projectteams niet moeten starten bij “de hoogste k” in een brochure. Start bij defectgrootte, breedte en snelheid. Bevestig daarna met echte monsters onder echte lijnbelichting. Sedeco doet vaak een korte haalbaarheidspass voor precies deze reden, zie de haalbaarheidschecklist.
Vuistregel
µm/pixel (dwars) ≈ (baanbreedte in µm) / (gebruikte pixels over die breedte). In looprichting: lijnspacing ≈ snelheid / lijnsnelheid. Beide assen moeten uw defectbemonstering halen, niet slechts één.
Line scan ziet er per sector anders uit. De sensorfamilie blijft gelijk; belichting, encoderplaatsing en acceptatiecriteria veranderen.
Coating, lamineren en printinspectie op doorlopende folie. Defectkaarten, rolrapporten en lasnaadhandling domineren het softwareverhaal. Kleur kan tellen voor print; mono wint vaak voor gels en gaten.
Hoge lijnsnelheden, reflecterende oppervlakken en ruwe omgevingen. Belichtingsgeometrie en behuizingbescherming wegen even zwaar als pixel aantal. Rand- en oppervlaktedefecten sturen afkeurlogica vóór het oprollen.
Brede banen, stof en lange continue runs. Multi-camera stitch over de breedte is gebruikelijk. Onderhoudstoegang en kalibratieroutines moeten voor operators ontworpen zijn, niet alleen voor engineers.
Wanneer pakketten of items nooit stilzetten, kan een line-scan-tunnel een doorlopend beeld bouwen voor dimensionering of oppervlaktechecks. Veel sites gebruiken nog area scan voor codes; de familiekeuze volgt de taak.
U standaardiseert op een line-scanfamilie en encoderrecept over machines die wereldwijd worden geleverd. Lange-termijnbeschikbaarheid, grabbercompatibiliteit en gedocumenteerde optische recepten wegen even zwaar als pieklijnsnelheid.
Een line scan camera staat zelden alleen. Typische industriële lussen zien er zo uit:
Latency en buffering tellen: continue streams mogen geen lijnen droppen bij pieksnelheid. Switchkwaliteit, grabberinstellingen en schijflogbeleid horen bij commissioning.
Twijfelt u of verwerking op een smart device of een PC hoort, beslis architectuur vroeg, via de smart vs PC-beslispagina, en bevries daarna de line-scaninterface.
Soms bezuinigt men op lijnbelichting en montage om de camera goedkoper te houden, en vechten daarna maanden tegen valse afkeuren en gerekte beelden. Het omgekeerde gebeurt ook: een dure high-k-sensor met een zwak encoderpad en omgevingslicht. Beeldkwaliteit is een keten; de zwakste schakel zet het valse-afkeurpercentage.
Praktisch budgetteren voor een eerste webstation reserveert vaak betekenisvolle middelen voor belichting, encodermchanica en trillingsbeheersing, niet alleen voor de camerabehuizing. Een goed belichte, correct gesynchroniseerde mid-resolutie line scan presteert routinematig beter dan een hogere-k-camera die licht tekort komt of mistimed is.
Definieer acceptatie met monsters: gouden rollen, borderlinenfails, en vuile of reflecterende varianten. Kunt u het defect niet aan een mens tonen onder het voorgestelde lijnlicht, dan zal software het ook moeilijk hebben.
Het is één familie binnen Computer Vision. Computer Vision omvat ook area scan, 3D en smart camera’s. Line scan betekent specifiek opeenvolgende lijnen vastleggen, gesynchroniseerd met beweging.
Wanneer het product een discreet deel is in een begrensd gezichtsveld en met global shutter en strobe kan worden bevroren. Zie de area scan-gids.
Voor correcte geometrie in de looprichting op echte productielijnen: ja, in de praktijk. Free-run bij constante snelheid is fragiel wanneer aandrijvingen variëren, accelereren of joggen.
Elke lijn heeft een zeer korte belichting. Zonder helder, uniform licht over de baan haalt u de lijnsnelheid uit uw snelheidsberekening niet zonder ruizige gain.
Ongeveer achtduizend pixels over de lijn, niet “8 megapixel” in area-scanzin. Reken om naar µm/pixel met uw baanbreedte en optiek.
Soms, als resolutie, optiek en belichting beide taken dragen. Veel eisende kleur- en fijne monodefecten vragen aparte stations of duale sensoren.
Typisch PC- of visioncontroller-pakketten voor continue acquisitie, encodermapping en defectclassificatie. GenICam / interfacestandaarden gelden op veel moderne modellen.
U hebt nu het categoriemodel: line scan bouwt een hoge-resolutiebeeld uit opeenvolgende lijnen op doorlopend materiaal, mits bewegingssync, optiek en lijnbelichting samen met de camera zijn ontworpen.
Area scan, line scan, smart en 3D, kies de familie vóór de SKU.
FOV over de baan, werkafstand en resolutieklasse.
Lijnlichten en geometrieën voor stabiel contrast op bewegende banen.
Stuur baanbreedte, snelheid en monsters, wij helpen de stack te selecteren.
Gerelateerd: Kennishub · Area scan-gids · Haalbaarheidschecklist.