Stabiliteit
De grijper moet het onderdeel tijdens optillen en verplaatsen kunnen vasthouden. Daarbij tellen onder meer het contactoppervlak, de vingerafstand of zuignapdiameter en de ligging van het zwaartepunt mee.
Kennis · Robotica
Als bekend is waar een onderdeel ligt, moet de software nog een bruikbare greep kiezen. De grijper heeft voldoende contact nodig, de robot moet de stand kunnen bereiken en het onderdeel moet vrij uit de bak kunnen komen. Deze gids laat zien hoe grijpplanning die voorwaarden beoordeelt en wat u met echte onderdelen moet testen.

De beslisketen
De software zoekt mogelijke plaatsen en standen voor de grijper. Dat kunnen vlakke oppervlakken, randen of vooraf vastgelegde grijppunten zijn. Vervolgens wordt per mogelijkheid gecontroleerd of er genoeg contact en vrije ruimte is en of de robot de beweging kan uitvoeren.
De grijper moet het onderdeel tijdens optillen en verplaatsen kunnen vasthouden. Daarbij tellen onder meer het contactoppervlak, de vingerafstand of zuignapdiameter en de ligging van het zwaartepunt mee.
Een oppervlak achter een ander onderdeel is niet rechtstreeks gemeten. Als een greep sterk afhangt van zulke onbekende geometrie, moet worden beoordeeld of er voldoende zekerheid is om die poging te doen.
De robot moet het grijppunt en de positie om daarheen te bewegen kunnen bereiken, binnen de grenzen van zijn gewrichten.
Controleer bij naderen en terugtrekken of grijper, robot en onderdeel vrij blijven van de bakwand en andere obstakels.
Illustratief voorbeeld
Stel dat een zichtbare beugel op verschillende manieren kan worden vastgepakt. Bij de flens zit een ander onderdeel in de weg van de grijpervingers. Voor een zijgreep kan de robotarm bij de bakwand niet in de juiste stand komen. Een andere contactplaats lijkt wel bereikbaar en heeft een vrije aanloop. Met een fysieke proef kan vervolgens worden onderzocht of die greep werkt.
De vingerstand of vacuümdruk kan helpen bepalen of de grijper iets heeft vastgepakt. Test die signalen ook bij een lege greep en bij dubbele opname. Zo wordt duidelijk welke situaties ermee te onderscheiden zijn. Ontbreekt de afgesproken bevestiging, dan volgt de herstelprocedure.
Productiewaarde
Geef voorkeur aan grepen die in de proef goed blijken te werken. Houd bij of dat minder mislukte pogingen en herstelbewegingen oplevert.
Meet hoeveel tijd het zoeken en controleren van grepen kost en of er binnen de cyclus tijd is voor een alternatief.
Leg vast wanneer de cel zelfstandig opnieuw probeert en wanneer een operator nodig is.
Test met representatieve onderdeelvarianten, vulgraden en ongunstige liggingen. Koppel de resultaten aan de cyclustijd van de volledige toepassing, inclusief de volledige robotbaan en herstelbewegingen.
Volgende stap
Neem onderdelen, bakafmetingen en gegevens van de grijper mee. Dan kunnen we onderzoeken welke contactplaatsen bruikbaar zijn en hoe de robot het onderdeel kan uitnemen.
Bij een doos moet worden bepaald waar de zuignap voldoende kan afdichten. Controleer of de gekozen contactplaats over een naad, opening of vervorming valt. Ook de stand van het oppervlak is van belang: de grijper moet het onder een passende hoek kunnen benaderen.
Volg daarna de beweging met de grijper en de opgepakte doos. Een buurdoos kan het uitnemen blokkeren, of de robot kan de benodigde stand niet bereiken. Test met de echte verpakking of het contact voldoende houdkracht geeft.